“Dit kan niet waar zijn,” riep ome Bram bij het binnenkomen van de Ingooi en met een gezicht waarop verbazing en vreugde om de voorrang streden bleef hij een moment in de ingang staan. “Zeg me dat m’n ouwe ogen me niet bedriegen, Nico, dat ik me niet vergis.”
En met uitgestrekte wijsvinger wees hij daarbij op een van de bezoekers aan de grote tafel die al zoveel jaren uitsluitend voor leden van de vaste supporterskern is bestemd.
Hoe het met de Ingooi ging vroeg me een van de aardige supporters van deze column. Ik moet bekennen dat ze niet de eerste was door wie die vraag werd gesteld. Ook twee andere lezers hadden al eens voorzichtig geïnformeerd naar de gang van zaken in Amsterdams enige echte supporterscafé.
Of ze niks beters te doen hadden had ome Bram een paar weken geleden op z’n bekende mopperige toon gevraagd maar na lang aandringen van Mehmet en Frits had hij beloofd om over hun verzoek na te denken. Plaatsnemen in het panel dat een nieuw speciaal bier voor de Ingooi ging kiezen.