De flirt met drum’n base, 2 step en urban is voorbij,” las ome Bram met wat haperende stem voor terwijl Frits en Mehmet druk bezig waren om de sporen van het drukke weekend weg te werken.
De enige andere bezoeker die tegenover hem aan de stamtafel van de Ingooi zat, keek hem wat verbaasd aan na dit stukje proza.
“Heb jij dat weer besteld?” vroeg ome Bram aan de bezoeker die nat binnenkwam en hoofdschuddend z’n paraplu bij de stamtafel van de vaste bezoekerskern parkeerde.
Met een handgebaar gaf Gajus, want die was het die op deze landerige zondagmiddag de Ingooi betrad, te kennen dat hij even moest bijkomen en Frits beijverde zich om een warme bak koffie voor hem in te schenken.
Ik heb er nauwelijks iets van gezien,” zei ome Bram in de overvolle Ingooi terwijl hij Gajus een schuimende pils van het huismerk toeschoof. “Weet je wat het is, d’r zit geen sjeu meer in de Tour. Alles wordt geregeld door de ploegleiders en die renners met hun oortelefoontjes lijken meer op robotten dan op wielrenners die staan te popelen om er tegenaan te gaan. Trouwens, ik ben niet de enige, kijk naar Gijssie, liefhebber van het eerste uur, won ooit als amateur de ronde van Noord-Holland, die wil er geeneens meer over praten. Over De Tour. Wat zeg je? Vroeger was het anders? Daar zeg je me wat. Goh, breek me de bek niet open. Vroeger, toen onze jongens nog meeknokten om de overwinning op de Alpe d’Huez. Maar kom daar tegenwoordig eens om. Volgens mij is het allemaal door de Euro gekomen. Ja, lach maar om een ouwe bloemenkoopman. Maar denk er nog maar eens over na. Sinds we die Euro hebben is er alleen nog maar rottigheid in de wereld.