We moesten maar eens een keertje met die Willem gaan praten had Nico tegen Gajus gezegd en zo gebeurde het dus dat beide heren afspraken om een bezoek te brengen aan het café dat de plaats van de Ingooi moest innemen. Twee uur bij het Centraal Station kwamen ze als tijdstip overeen. Dan zouden ze daarvandaan naar de Brug lopen.
Het was een doordeweekse middag die ze voor hun missie hadden uitgekozen. Zo’n dag waarop de zon z’n best doet en op het terras van de Brug zat een zestal bezoekers, twee oudere echtparen die een dagje Jordaan deden en een paar stamgasten, zichtbaar te genieten.

Lees meer »

“Volgens mij zijn we er nu allemaal,” concludeerde Nico na een korte blik op z’n horloge. “Alleen Gijssie is verhinderd want hij zit met z’n vrouw en de kids In Frankrijk en meneer Piet liet via z’n antwoordapparaat weten dat ie aan het schilderen is in Drenthe. Hebben jullie allemaal wat te drinken? Dan wilde ik met jullie goedvinden de aftrap verrichten.

Lees meer »

Hebben jullie nou al iets voor de Ingooi geregeld, had mevrouw Gajus aan haar echtgenoot gevraagd en zuchtend had deze moeten toegeven dat hij het allemaal een beetje op z’n beloop had gelaten. Vaak lossen dergelijke ruzietjes zich vanzelf op maar in z’n hart wist hij dat er meer aan de hand was en hij deed wat het meest voor de hand lag. Hij belde Nico, de man die in het verleden al menige rimpel in het Ingooigebeuren had gladgestreken.

Lees meer »